Reisverslag

De Zuidkant van de Alpen  (door Harry Beentjes)

Menaggio aan het Lago di Como.

Omdat ik alleen was en het nogal laat in het seizoen was durfde ik niet goed de gok te wagen om zomaar naar een hut te lopen. Mijn Italiaans is ook niet zo goed en dat merkte ik wel goed, ik stond bij het minste of geringste met een mond vol tanden. Maar goed.

Vanaf Milaan ben ik met de bus naar Menaggio (aan het Lago di Como, westkant) gegaan. Ik heb daar 2 nachten in de jeugdherberg geslapen. Het is een heel erg leuke jeugdherberg en ik kan hem van harte aanbevelen.
Ik kreeg daar een lift van 3 Italianen die ook wilde gaan wandelen. We zijn toen met z'n vieren naar de Rifugio Menaggio gelopen. Het was erg druk omdat het zondag was en veel Italianen dan ook wandelen. Maar het was erg mooi vanwege de herfstkleuren. Er groeit daar heel hoog gras wat geel is in de herfst.Ik ben toen alleen naar de Monte Grona (een top) verder gelopen alwaar je een leuk uitzicht hebt op de meren aan beide kanten (Lugano en Como meer).

De drie Italianen en ik aan de Rifugio Mennagio

Van Maloja naar St.Moritz.

De volgende dag ging het regenen. Ik besloot om maar wat te treinen en ben via Tirano Zwitserland binnen gegaan met de Bernina Express (erg toeristisch maar wel spectaculair) alwaar ik s'avonds aankwam in St.Moritz. Het is daar werkelijk verschrikkelijk duur.

Ik was binnen 24 uur door 200 CHF heen, terwijl ik toch gewoon in de jeugdherberg ging slapen en alleen met de bus of de benenwagen ging. De bergen zijn daar echter waanzinnig mooi. Er lag duidelijk al veel sneeuw, zeker 100 tot 300 meter hogerop. Ik ben s'morgens (het was weer prachtig weer geworden ) met de bus naar Maloja aan het eind van het Boven-Engadine gegaan en ben vervolgens naar St. Moritz terug gelopen langs drie meren die daar als pareltjes achter elkaar liggen. Eerst via de zuidoever van het Lej da Segl, toen overgestoken en aan de noordkant van het dal omhoog, ik was compleet alleen en het pad ging steeds hoger, zo hoog dat ik me een beetje unheimisch begon te voelen, je weet wel: stel dat ik uitglijd of zo, er is in velden of wegen niemand te bekennen, hoelang duurt het dan wel niet voordat er iemand langs komt. Toch maar doorgelopen en extra voorzichtig natuurlijk. Maar het is daar werkelijk prachtig.
Uiteindelijk kwam ik aan het eind van de middag weer in St. Moritz terecht (en lekker moe).

De meren in het Ober Engadin

Val Leventina

De volgende dag (het werd me te duur daar) al bussend en treinend in het Val Leventina (Ticino) terecht gekomen. In Faido was een heel goedkoop en grappig hotelletje waar ik kon slapen. 's Morgens naar Rodi met de bus, toen met een liftje vanuit het dal zo'n 900 meter onhoog naar het Lago Tremorgio (+/- 2000m). Dit is ontstaan door een meteoriet inslag heel erg lang geleden. Er is echt een groot gat in de bergen geslagen met steile rotswanden wat helemaal onderin is volgelopen met water. De hut aldaar (Capanna Tremorgio) was niet meer open. Heb die dag toen een prachtige wandeling gemaakt, het was weer schitterend weer: via passo Vennet (2138m) lago Leit(+/- 2000m, hier was een hut, onbemand, waar je zou kunnen overnachten ) naar passo Leit (2431m). Er lag een 10 cm sneeuwlaagje en regelmatig was er een ijslaagje op de stenen, zodat ik heel goed moest kijken om niet uit te glijden. Het uitzicht was geweldig, overal om me heen sneeuwtoppen zover je kom kijken. Het Val Leventina met de drukke snelweg en spoorlijn diep beneden. Maar je hoorde of merkte niks van die drukte daar beneden. Het was doodstil, en van een wonderlijke puurheid. Was wel alleen en ben niemand tegengekomen. Afgedaald via de hut Capanna Campo Tencia (niemand aanwezig) helemaal in een grote boog rond de Piazzo del Lombro berg gelopen. Uiteindelijk kwam ik weer in het bos uit. Toen nog heel lang gelopen (zeker 2 uur) door het bos totdat ik uiteindelijk aan de rand van het grote dal weer uitkwam. Toen nog zeker 1 tot 2 uur door weilanden en dorpjes gelopen om weer in het dorpje Rodi terecht te komen. Alles bij elkaar denk ik zo'n 7 uur flink doorgelopen met weinig pauze (voor mijn doen dan...).


Verder was het niet meer zo leuk. De volgende dag was het weer loodgrijze wolken en motregen in het dal.

Ben toen maar met de trein naar de jeugdherberg in Lugano gegaan. Verder nog wat 'toeristisch' rondgelopen langs het meer, wel mooi, maar niet echt bijzonder.

_______________________________________________________

    Terug                     Startpagina  (Home)