Enkele jaren geleden zou het nooit bij me opgekomen zijn om telescopische stokken te gebruiken. "Dat is iets voor oude mensen",  dacht ik, maar dit vooroordeel heb ik inmiddels lang laten varen en sindsdien zijn mijn bergvakanties aardig comfortabeler geworden. Laat ik meteen opmerken dat, indien je nog maar zelden of nooit in de bergen heb gewandeld, je dit beter zonder stokken doet.  Dit zal uw evenwichtsgevoel verscherpen en verbetert jouw loophouding.
Regelmatig overkwam het me evenwel dat, door plotse weersveranderingen, de daling sneller moest verlopen dan gewenst was. Als er dan ook hoge treden dienden genomen te worden, had ik nadien gegarandeerd pijn aan m'n knieën; een pijn die zelden tijdens de vakantie verdween en daardoor aardig de volgende wandelingen kon vergallen. Enkele jaren geleden mocht ik, tijdens weer zo'n afdaling, één van de twee stokken gebruiken die een vriend bij zich had. Kort daarna heb ik ook een paar stokken aangeschaft.

Telescopische stokken kunnen tijdens de afdaling wel 40 procent van het gewicht op de knieën en bovenbenen opvangen. Niet enkel tijdens het afdalen kunnen deergelijke stokken handig zijn, maar ook tijdens het stijgen en bij het oversteken van hellende sneeuwvlakken bewijzen ze hun diensten.

Dalen met telescopische stokken.
Je  zorgt ervoor dat je de stokken iets langer maakt. Afhankelijk van het terrein kan je één of twee stokken tegelijk plaatsen en je gewicht over deze stokken verdelen. Je ontlast daardoor het gewicht op je knieën. Wees gerust, je hebt snel door hoe je dit het best doet.

Stijgen met telescopische stokken.
Je stelt je stokken iets korter in. Daarna plaats je één of beide stokken, afhankelijk van de hoogte die overbrugt moet worden, vooruit en duw je je erop af. Net alsof je een traptrede neemt met een leuning aan de zijkant.

Hellende sneeuwvelden oversteken.
Je maakt de dalstok iets langer dan de bergstok. Je verplaats de ene stok na de andere zodat je steeds één stok hebt die je help je evenwicht te bewaren en net voldoende steun biedt.

Er zijn telescopische stokken in alle formaten en geschikt voor diverse doeleinden. Ook hier moet je vooraf overwegen wat het doel van je aankoop is.
Veronderstel dat je de stokken ook wenst te gebruiken voor tourskiën dan zal stokken kiezen die daarvoor eveneens dienst kunnen doen.

Let op de handgrepen van bovenstaande modellen. Je zal haast steeds een skigrip hanteren. Als je deze stokken gebruikt zal bovendien het uiteinde van de stok in het midden van de handpalm geplaatsts worden om een maximale steun en gewichtsverdeling te krijgen. Als je echt met een lange afdaling zit, kan dit een redelijk pijnlijke ervaring worden. Ik opteerde voor onderstaand model.

Bij het dalen kan je je gewicht uitstekend op je stokken plaatsen en bij het stijgen heb je geen probleem om een andere grip te hanteren. Met deze stok heb je dus steeds houvast zonder dat je handen na verloop van tijd pijn beginnen doen.

Je hebt er geen idee van hoeveel verscheidene types van telescopische stokken er op de markt zijn. Elk hebben ze hun voor en nadelen. Zo zijn er zelfs stokken die eveneens als statief voor je camera gebruikt kunnen worden, alhoewel ik aanneem dat dit enkel mogelijk is in sneeuwvelden waar je de stok redelijk diep kan planten om het gewicht van je camera te torsen.
Er zijn ook telescopische stokken die een extra vering hebben. Mijn eerste reactie was: "He, leuk, dat moet de schokken aardig kunnen opvangen." Doch bij nader inzicht lijkt me dit niet meteen de goede keuze.  Tijdens het wandelen zijn je hersenen constant bezig met het interpreteren en berekenen van allerlei gegevens die door jouw ogen worden waargenomen. Bijvoorbeeld: je ogen zien dat je een trede moet overbruggen. Je hersenen  schatten de hoogte in aan de hand van de verkregen informatie en geven de opdracht aan je been om het zodanig op te tillen dat de hoogte veilig overbrugd kan worden. Als je daalt zullen je hersenen eveneens bepalen waar je best je stokken plaatst en hoe je jouw gewicht erover verdeelt. Het vergt heel wat ervaring om je hersenen bovendien rekening te laten houden met de veerkracht van je telescopische stokken. Je hersenen zeggen dus: plaats daar jouw stokken en hel zoveel voorover om je gewicht erop te verdelen en plotseling merk je dus dat, door het doorveren, je enkele centimeter lager uitkomt dan jouw hersenen hadden voorzien waardoor je toch weer wat door je knieën zakt. Dit misrekenen van de hersenen kan zo z'n nare gevolgen hebben.

Nogmaals: er is zo'n grote verscheidenheid aan telescopische stokken, elk met hun specifieke voor- en nadelen, dat je best raad vraagt aan je verdeler.

Naar de eerste pagina ...